Papirusy i kodeksy biblijne

Oryginały biblijne?

Najstarsze papirusy, zawierające teksty Nowego Testamentu

• Papirus Rylands (P⁵²) – najstarszy znany nam zapisany fragment Ewangelii. Pochodzi z Egiptu z początku II w.

Papirus Rylands to niewielki fragment papirusu (ok. 9 x 6,4 cm), zapisany obustronnie w grece koine. To jeden z najstarszych zachowanych fragmentów Nowego Testamentu. Datowany jest na lata 120-125. Zawiera fragment rozmowy Piłata z Jezusem (5 zdań: J 18,31-33 oraz J 18,37-38). Papirus zakupiono w Egipcie w 1920r., opublikował go w 1934r. C.H.Roberts. Obecnie przechowywany jest w John Rylands Library w Manchesterze. DB s.87n.

• Papirusy Chester Beatty (P⁴⁵ i P⁴⁶) – rękopis papirusowy NT spisany w formie kodeksu w początkach III w. Zachowało się 116 z 324 kart.
• Manuskrypt 7Q5 z Qumran – Mk 6,52-53, ok. 50r.

Najstarsze i najważniejsze kodeksy Pisma Świętego

• Kodeks Synajski – najstarszy (330-360 rok) manuskrypt Septuaginty i Nowego Testamentu, spisany na skórze cielęcej. Jest on nie tylko najstarszą całą Biblią, ale prawdopodobnie najstarszą księga świata zszytą brzegiem.

Większość zachowanych kart Kodeksu (347) znajduje się w Bibliotece Brytyjskiej (która zakupiła je w 1933r. za £100,000 od J.Stalina), w bibliotece uniwersyteckiej w Lipsku (43), a kilkanaście kart w bibliotece klasztoru św. Katarzyny na Synaju, gdzie zabytek ten odnalazł w XIX wieku niemiecki uczony z Lipska Konstantin von Tischendorf, i część fragmentów w Petersburgu. Od 20.07.2008 Kodeks jest dostępny na: www.codexsinaiticus.org.

• Kodeks Watykański – rękopis Starego i Nowego Testamentu datowany na IV w. Spisany został greką na pergaminie. Zobacz tekst on-line.
• Kodeks Waszyngtoński – rękopis Nowego Testamentu, pisany majuskułą na 187 kartach pergaminowych w języku greckim. Od 1923r. przechowywany jest w Waszyngtonie. Datuje się go na IV/V wiek.
• Kodeks Bezy – rękopis Nowego Testamentu pisany uncjałą na pergaminie, w językach greckim i łacińskim, pochodzi z ok. 400r.

Zwoje z Qumran

To zbiór dokumentów spisanych po hebrajsku, aramejsku i grecku, a znalezionych w latach 1947-1956 w 11 grotach niedaleko ruin Qumran nad Morzem Martwym w Izraelu. Jest to jedno z najcenniejszych odkryć biblijnych. Zwoje te powstawały od II w. przed Chr. do 68r. po Chr.

P.Łabuda, Zwoje z Qumran, Bkpk 4/2009, s.23.
Qumran – osada, wspólnota i pisma znad Morza Martwego, Wrocław 2009.
Więcej o Qumran w zeszycie „Geografia i archeologia biblijna”.